Bunlar, jenerasyonu tükenmekte olan İslomofobi sanayisinin artıklarıdır. Bize dünya hakimiyetini veren güç; ırkımız, kabilemiz, kavmiyetimiz değil birlik ve beraberliğimizdi. İslam’dı bizi birebir tabanda buluşturan, kardeş kılan.
Suriyeli bir Arap, kendisine 13 yıl ensarlık yapmış Türk’e mi kardeş diyecek yoksa insanlara zulmeden lakin birebir ırktan olduğu Esed’e mi? Bir de tersten soralım. Mesela; ulu bayrağımıza saldıran YPG yanlısı bir Kürt’e mi, her fırsatta İslam’a sataşan bir Türk’e mi ‘kardeş’ diyeceğiz yoksa Osman Gazi’nin dedesi Süleyman Şah’ın türbesini terörden kurtaran Suriyeli askerlere mi?
Sadece etnik temeller üzerinden inşa edilen ‘kardeşlik’ kavramı havada kalıyor. Bizi bir yapan ve ortak paydada buluşturan taban İslam’dır. Kan bağı, kardeşliğin sebebi olmak için tek başına kâfi değildir. Tarih şunu göstermiştir ki biz ne vakit kardeş olduysak o vakit büyüdük, güçlendik. Ne vakit da ırkçı emellerin oyununa alet olduysak o vakit ağır bedeller ödedik.
Kaynak: Yeni Şafak
Bir yanıt bırakın